پیتزایی که در زیباکنار خوردم

پیتزایی که در زیبا کنار خوردم، ماجراییست که از یک سفارش پیتزا در یکی از مناطق ساحلی ایران اتفاق افتاد. زیباکنار یکی از بخش های استان گیلان است که حالت روستایی دارد و در کنار دریای خزر واقع شده و من مدتی است که آخر هفته هایم را در این منطقه سپری میکنم و همیشه هم در پی کشف چیزهای جدید در این منطقه هستم. از جمله جدید ترین چیزهایی که در زیباکنار کشف کردم تنها پیتزا فروشیِ این منطقه بود. ساعت 12 شب بود و کمی احساس گرسنگی میکردم. ماشین را روشن کردم و رفتم در پی چیزی برای خوردن. چشمم به یک تابلوی روان افتاد که نوشته بود “پیتزا زیبا کنار” اسم فست فود این بود. ماشین را پارک کردم و رفتم داخل که یک پیتزا سفارش بدهم. به صورت کلی چهار مدل پیتزا داخل منو قرار داشت و سیب زمینی هم تمام شده بود. پیتزا مخصوصشان را سفارش دادم و پس از آماده شدن شروع به خوردن کردم.
مزه ی پیتزا خیلی معمولی بود. خیلی معمولی. این در حالی بود که دو شب قبل در نزدیک ترین و دم دستی ترین فست فود نزدیک خانه ام در رشت پیتزایی سفارش دادم که چند برابر از این بهتر بود و تازه! بهترین پیتزای رشت نبود. در این لحظه سعی کردم وارد ذهن صاحب آن پیتزا فروشی بشوم.
از جمله هایی که روی در و دیوار مغازه اش به عنوان تبلیغ نوشته بود معلوم بود که حسابی به خودش مغرور است.
“اولین و تنها پیتزا فروشی زیباکنار با دستگاه تمام اتوماتیک” !
“کیفیت تعهد ماست”
“بهترین تبلیغ عمل کردن است”
تصور من این بود که احتمالا ایشان سودای توسعه دادن کسب و کار را هم در سر دارد.
ولی حداقل توسعه چه زمان اتفاق میوفتد؟ زمانی که محصول قابل ارائه ی شما حرفی برای گفتن داشته باشد.
مثلا همین ایشان با همین کیفیت پیتزا در زیبا کنار تنها مزیت رقابتی ای که دارد این است که “تنها” ارائه کننده ی پیتزا در این منطقه است و به جز ایشان گزینه ی دیگری وجود ندارد و احتمالا مردم آن منطقه هم پیتزای خیلی خوبی تا به حال نخوردند و به همین کیفیت راضی هستند. این در حالی است که حدود 40 کیلومتر آن طرف تر در رشت، پیتزاهایی پیدا میشود که واقعا میتوانم بگویم بی نظیر هستند. پس اگر ایشان روزی تصمیم بگیرند که بیایند و با پیتزا فروشی های رشتی رقابت کنند، عملا در ماه اول باید جمع کنند و بروند. مگر اینکه مزیت رقابتی دیگری مثل قیمت ارائه کنند که در آن زمان شاید یک ماه به چهار پنج ماه برسد.
از این ماجرا قصد داشتم به این نتیجه برسم که بگویم برای رقابت در ابعاد گسترده تر، اول باید محصولی داشته باشیم که توانایی رقابت داشته باشد. خیلی از کسب و کارها در اطراف ما هستند که تنها مزیتی که دارند این است که در مکانی فعالیت میکنند که ارائه کننده ی دیگری به آن صورت وجود ندارد برای همین توانسته اند درآمدی کسب کنند. اما اگر بخواهند درآمد واقعی را تجربه کنند، باید رقابت کنند. باید محصول بی نظیر ارائه بدهند. فکر میکنم هر کسی که اهل کاسبی و پول درآوردن باشد حتی اگر به کسی هم نگوید، در سرش سودای توسعه ی کسب و کار را دارد. شعبه های متعدد. کارکنان بیشتر، مشتری های زیاد تر…
برای همه ی اینها اولین و ضروری ترین چیز، محصولِ بی نقص و با کیفیت است.
پس به محصولی که ارائه میدهید توجه بیشتری کنید.

برچسب: , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *