یکی بخر، دوتا ببر

قالی یا فرش کالایی که در ذهن همه ایرانیان به عنوان یک کالای لوکس و ارزشمند نقش بسته، این روزها به شدت در فروش به مشکل برخورده است…

فرش ارزشمند تلقی میشود چون نسل ها قبل از ما افرادی با تلفیق هنر و خلاقیت و … یک شاهکار بی نظیر خلق کردند و برای تزئین کف محیط هایی همچون کاخ ها، منازل و … از آن استفاده کردند. قالی ایرانی در همه جای جهان نیز ارزشمند انگاشته میشود و در کلکسیون اکثر میلیونر های جهان دیده میشود. اما ظاهرا چند سالی است که در ایران تمایل به خرید فرش کمتر شده و بخشی از مردم به خصوص جوانان متریال های دیگری را برای پوشش کف محیط ترجیح میدهند که مدرن تر و ساده تر باشد. در این میان نیز بر تعداد کارخانه ها و برندهای فروشنده فرش افزوده شد، به طوری که تعداد زیادی تولید کننده، مقدار قابل توجهی فرش تولید کردند در حالی که به تقاضای بازار توجهی نداشتند. اینجا اتفاقی رخ داد که به آن میگوییم عرضه و تقاضا باهم همخوانی ندارند. مثل اینکه ما 5 تا مهمان داریم ولی به اندازه فرضاً 15 نفر غذا درست کرده باشیم. در اینجا به اندازه ی 10 نفر غذا روی دوستمان باد میکند و باید فکری به حالش کنیم.

شرکت های فرش فروشِ میهنِ گل و بلبل نیز هریک فکر چاره جستند و نهایتا به این نتیجه رسیدند که هیچ استراتژی ای جز امثال «آتیش زدم به مالم» و «یکی بخر، دوتا ببر» نمیتواند این بحران را حل کند. اما نکته اساسی اینجا این است که نتیجه ی این عمل چیزی جز نابود کردن تصور مخاطب نسبت به محصولی به نام قالی نبود. فروش ایجاد شد. اما موقت. تقریبا برادران فرش فروش دست به هر راهی برای تبلیغ شرایط فروششان زدند. از اس ام اس انبوه بگیر تا شبکه های اجتماعی و بیلبورد های در سطح شهر و جاده و پخش تراکت دم در منازل و الا آخر. خیلی از برندها هم که کلا رفتند فقط شیوه های آزاردهنده تبلیغات را انجام دادند و بدین شکل دستی دستی تصور مخاطب نسبت به این محصول را به قهقرا کشاندند.

جا دارد اینجا یک مثال بزنم. جایی هستید و یک پروانه زیبا سر و کله اش پیدا میشود. یکی دو بار از جلوی صورتتان رد میشود. دفعه اول میگویید «عه. پروانه» دفعه دوم دیگر چیزی نمیگویید. دفعه سوم هم شاید چیزی نگویید ولی دفعه چهارم که نزدیک صورتتان بیاید با دستتان او را میزنید. ایگنور میکنیدش. عملکرد این دوستان هم مثل همین ماجرا بود. اینقدر فرش را جلوی چشم مخاطب آوردند و اینقدر بی ارزشش کردند که در خیلی از ذهن ها ایگنور شد. فرش کالایی بود که ارزش معنوی در ذهن بسیاری از ایرانیان داشت و امروز به شدت جایگاه متزلزلی دارد. امیدوارم که مسئولان فروش و استراتژیست این شرکت ها چاره ای بیاندیشند و چهره فرش را بیش از این در ذهن مخاطبان تخریب نکنند.

 

نمونه ای از تبلیغات اخیر فروشندگان فرش در ایران

برچسب: , , , , , , ,

1 دیدگاه در “یکی بخر، دوتا ببر”

  1. بسیار عالی و جامع نوشته شده حق با شماست این‌کار شاید در ابتدا سود خوبی داشته باشد اما در ادامه دچار بحران و شکست میشود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *